Dit was het dan…
Beste supporters, vrijwilligers, leden en iedereen die Rood-Wit ’58 een warm hart toedraagt.
Het seizoen is ten einde, omdat ik niet iedereen persoonlijk de hand heb kunnen schudden wil ik via deze weg iedereen hartelijk bedanken voor de afgelopen twee jaar. Vanaf het eerste moment heb ik mij hier ontzettend thuis en welkom gevoeld binnen de club.
De steun, betrokkenheid en het vertrouwen dat ik van jullie allemaal heb mogen ervaren, hebben daar in grote mate aan bijgedragen. Het is opmerkelijk om te zien hoeveel inzet en bevlogenheid er binnen Rood-Wit ’58 is, zowel op als naast het veld.
Na twee seizoenen komt er dan ook een einde aan mijn periode als hoofdtrainer van Rood-Wit ’58. Voor mij persoonlijk was dat een leerzame en waardevolle periode. Het waren bovendien mijn eerste twee jaren als hoofdtrainer, waardoor deze tijd voor mij extra bijzonder is geweest. Ik ben trots dat ik bij Rood-Wit ’58 de kans heb gekregen om mij als hoofdtrainer en als mens verder te kunnen en vooral heb mogen ontwikkelen. Toch voelt dit niet als een afscheid, maar een tot ziens. Want we gaan elkaar ongetwijfeld op de velden of langs de lijn weer tegenkomen.
Een warm welkom bij een warme vereniging
Toen ik hier 2 jaar geleden begon wist ik dat ik bij een warme vereniging terecht zou komen, maar de betrokkenheid, gezelligheid en clubliefde van veel mensen binnen deze vereniging hebben dat beeld ruimschoots overtroffen. Vanaf de eerste dag voelde het vertrouwd. Een club waar mensen voor elkaar klaar staan, waar vrijwilligers bergen werk verzetten (waaronder het tentenkamp, van Hemelvaartstoernooi en alle andere activiteiten, zoals carnaval, Oktoberfest, etc.) en waar iedereen op zijn of haar eigen manier een bijdrage levert aan het verenigingsleven. Wat een groot compliment is.
Een eerste seizoen vol uitdagingen
Sportief gezien waren het twee jaren die veel overeenkomsten hadden. In beide seizoenen moesten we tot het einde strijden voor handhaving. Zowel in het eerste als in het tweede jaar hebben we op de voorlaatste speeldag onszelf veilig gespeeld. In het eerste seizoen wisten we ons op puntenaantal te handhaven en in het tweede seizoen uiteindelijk op doelsaldo. Twee uitdagende jaren, waarin de staf en spelersgroep veel karakter, veerkracht en strijdlust hebben laten zien.
In het eerste seizoen kregen we te maken met veel en in sommige gevallen langdurige blessures. Hierdoor moesten wij regelmatig creatief zijn om iedere week een representatief elftal op de been te brengen. Op sommige momenten stonden er zoveel geblesseerde spelers langs de kant dat jongens uit de JO17 (waaronder Mika en Renzo) moesten aansluiten om voldoende aantallen op trainingen en wedstrijden te houden. Juist in die periode werd duidelijk hoeveel veerkracht en karakter er in de groep en de club aanwezig is. Dat is precies de kracht van Rood Wit ’58: Samen de schouders eronder en er met zijn allen iets van maken.
Een tweede seizoen vol ontwikkeling en karakter
Het tweede seizoen bracht opnieuw de nodige uitdagingen met zich mee. Zo hadden we regelmatig moeite om tot doelpunten te komen én slaagden we er als team niet altijd in om doelpunten te voorkomen. Hierdoor bleven wedstrijden tot het einde spannend of werden nipt verloren. Tegelijkertijd was er duidelijk sprake van ontwikkeling binnen de ploeg. Voortbouwend op het eerste seizoen hebben we ons spel in balbezit verder proberen te ontwikkelen en zijn we als team gegroeid in de uitvoering van onze speelwijze.
In de afgelopen twee jaar hebben we bewust gewerkt aan een andere voetbalvisie, waarbij de nadruk lag op voetballen vanuit korte(re) combinaties in plaats van structureel de lange bal te spelen. Uiteindelijk lag de grootste uitdaging bij het creëren van meer rendement en het maken van de juiste keuzes in de laatste fase richting het doel van de tegenstander, terwijl we daarnaast ook verdedigend stabieler wilden worden.
Hoewel we voor de winterstop regelmatig complimenten kregen over onze manier van spelen, leverde dat helaas te weinig punten op. Met slechts zeven punten gingen we de winterstop in als hekkensluiter van de ranglijst. In de tweede seizoenshelft hebben we echter enkele aanpassingen doorgevoerd, waardoor we minder naïef zijn gaan spelen, er duidelijkere afspraken kwamen rondom standaardsituaties en we meer ruimte zouden krijgen voor onze lopers in het spel. Mede daardoor wisten we ons als team te herpakken en hebben we een indrukwekkende inhaalrace weten in te zetten. Uiteindelijk handhaafden we ons thuis tegen de kampioen op basis van doelsaldo, een prestatie waar we met elkaar trots op mogen zijn.
Een club die leeft
Ook was het waardevol om iets voor de jeugd te kunnen betekenen. Het geven van clinics en trainingen, waarmee we de jonge spelers en speelsters enthousiast hebben proberen te maken voor het eerste elftal, aangezien hun “ster”speler van het eerste elftal training komt geven. Een vereniging groeit immers niet alleen door de prestaties van het eerste team, maar juist door de verbinding tussen de senioren en de jeugd. Het afgelopen jaar hebben we gemerkt dat de jeugdafdeling enorm aan het groeien is. Een mooie bevestiging dat Rood-Wit ‘58 zich blijft ontwikkelen en werkt aan een stabiele basis voor de toekomst.
Wat mij vooral bij zal blijven zijn de mensen. De gesprekken langs de lijn, de gezelligheid in de kantine en de betrokkenheid rondom de club: Rood-Wit ‘58 leeft. Er lopen ontzettend veel mensen rond met een Rood-Wit ‘58 hart en dat voel je iedere week opnieuw.
Bedankt
Ik wil iedereen bedanken die de afgelopen twee jaar bijzonder hebben gemaakt: spelers, staf, vrijwilligers, supporters, sponsoren, jeugdleden, bestuur, TC leden en iedereen achter de schermen.
Bedankt voor het vertrouwen, de steun en alle mooie momenten samen.
Nogmaals dank voor alles in de afgelopen periode. Ik kijk met trots en plezier terug op mijn tijd bij Rood-Wit ’58. We gaan elkaar ongetwijfeld weer zien in de toekomst en ik blijf jullie volgen.
Dit was het dan… Bedankt voor alles en tot ziens!
Bas de Raat