Afgelopen zaterdag zijn onze dames kampioen geworden. Na een spannende wedstrijd werd DVS VR2 verslagen met 1-0 en barstte het feest los.
Dames en de gehele staf, van harte gefeliciteerd met dit schitterende kampioenschap!
Leider Jurgen neemt ons mee in een uitgebreid verslag:
Het mag duidelijk zijn dat we afgelopen zaterdag kampioen zijn geworden. Door een knappe overwinning van 1-0, op de nummer 3 in de competitie DVS Vr2, hebben we met nog 2 wedstrijden te gaan, het kampioenschap binnen. Mij is gevraagd om een stukje te schrijven over het behalen van dit kampioenschap, en het lijkt me een mooie manier om iedereen hierbij even persoonlijk te benoemen. Want kampioen wordt je nooit alleen, en ondanks dat het soms lijkt te draaien om een aantal goede spelers, dit is allerminst het geval. Op alfabetische volgorde:
Anna: Niet alleen alfabetisch staat zij vooraan, als er iets moet gebeuren staat zij dit ook. Niet omdat ze een grote mond heeft, brutaal is of zichzelf wil bewijzen. Gewoon omdat zij zo is! Behulpzaam tot in het oneindige, geliefd door iedereen en met meerdere assists heeft zij ook voetballend een mooi aandeel gehad in dit prachtige seizoen. Ondanks dat ze zichzelf ook graag wegcijfert, en haar inbreng minimaliseert. En met nog 2 wedstrijden te gaan hopen we dat ze dit seizoen nog kan bekronen met een doelpunt…
Esther: Helaas kon ze de kampioenswedstrijd net niet beslissen, een kans richting het einde, was niet aan haar besteedt. Maar in een lastig seizoen, met wat fysieke problemen, heeft ze met 3 officiële doelpunten, toch weer een mooi aandeel gehad. En ik denk dat ik namens iedereen spreek als ik zeg blij te zijn wanneer zij met haar inzet, versnelling en inzicht, de spitspositie bezet! En laat ik niet vergeten te benoemen dat ze ook dit jaar weer 1 van de drijvende krachten is in de feestcommissie.
Herbert: De absolute leider van de groep. Gedreven tot op het bot, tomeloze energie en oog voor de kleinste dingen. Stuurt, coacht, helder en vastberaden. Het doel is heilig. Maar in de gesprekken die ik met hem voer komt altijd weer naar voren: er is niets ingewikkelder, dan mensen teleurstellen. En dat is toch wat deze rol inhoudt. Gelukkig is het resultaat hier, en we zijn blij dat hij ook komend jaar weer sturing gaat geven aan dit team. Met een andere doelstelling, maar ongetwijfeld met dezelfde gedrevenheid en energie.
Iris: Het eerste seizoen, bij Rood-Wit, voor deze keepster. Misschien hierdoor een wat minder bekende, maar neem van mij aan dat ze zich prima staande weet te houden in ons team. Helaas door een blessure een deel van het seizoen uitgeschakeld, maar onder andere de belangrijke uitwedstrijd tegen Stroe, welke de nummer 2 is, heeft zij een uitstekende wedstrijd gekeept, en de 0 gehouden. En hoe mooi is het om als team 2 (op Nicolien kom ik zo terug) topkeepers binnen de selectie te hebben, die het ook nog eens prima met elkaar kunnen vinden. Dit zorgt voor niveau op de trainingen, en rust bij iedereen.
Jan: Nadat hij vorig jaar nog als assistent-trainer aan de slag was, heeft hij dit seizoen de vlag ter hand genomen. Een onderschatte taak, want een eerlijke, scherpe grensrechter is goud waard. En een persoon van buiten de selectie zorgt voor veel rust, want niets is vervelender dan als speler wissel te zijn, en dan ook nog moeten vlaggen. Hiernaast is Jan ook een luisterend oor voor de groep, en een onmisbare persoon op alle feestjes. En laten we vooral zijn vrouw Hennie en dochter Maudy niet vergeten, voor de support bij het merendeel van de wedstrijden.
Jeroen: Intelligent, nieuwsgierig, sociaal en eigenwijs, waakzaam, communicatief en spuugt van zich af wanneer in gevaar. De overeenkomsten met de lama zijn eindeloos. Maar onderschat hem niet, waar hij niet alles uit zijn eigen carrière heeft weten te slepen, is hij voornemens dit bij de dames wel te doen. En de rol die hij bekleedt, past hem als een handschoen. Sfeerbepalend, altijd aanwezig en echt iemand om op te bouwen! Pas zijn 3e seizoen als trainer, maar niet meer weg te denken.
Joanne: Maker van de winnende, en bevrijdende goal, in de 88e minuut van de kampioenswedstrijd. Joanne van Dasselaar bedoel ik dan. Jaloersmakend veel conditie, een dribbel in huis waar ze zelf ook vaak het einde niet van weet, maar net even te sociaal waardoor ze minder bepalend is, dan ze kan zijn. Een ander een kans gunnen is prachtig, maar niet wanneer die minder groot is dan de kans die je zelf hebt. Slechts 1 wedstrijd gemist en met 8 goals, en nog meer assists een zeer belangrijke speler!
Joanne (c): De aanvoerder van dit team, behalve op het moment dat de schaal werd uitgereikt. Een bijzonder stabiel seizoen, die met name in de moeilijke wedstrijden de het rustpunt is op het middenveld. Alle wedstrijden aanwezig geweest, en voor mij, zonder anderen te kort te doen, 1 van de 3 beste spelers van het afgelopen seizoen! Het plezier dat zij uitstraalt tijdens de meeste wedstrijden, gun ik iedereen.
Johan: Op zaterdag niet altijd aanwezig, maar op de feestjes gelukkig wel. Alweer 3 jaar actief als assistent op de maandagavond. Inmiddels de vaste trainer van de 2 keepsters. En dit in de breedste zin van het woord: Inspirator, coach, luisterend oor en clown. Maar altijd met oog voor de dames. Ik denk dat, ondanks dat Johan zelf nog nooit een wedstrijd gekeept heeft, hij de juiste man op de juiste plek is. En grappig genoeg zit ik, wanneer we samen over voetbal praten, best vaak op 1 lijn, dus daar zal hij ook wel verstand van hebben…
Jony: Slechts 7 wedstrijden aanwezig geweest, en in deze potjes gemiddeld nog geen helft gespeeld. Dan zou je kunnen zeggen dat ze weinig inbreng heeft gehad, maar met haar 4 goals, en omdat dit vaak de belangrijke wedstrijden betrof, is dit geenszins het geval. Snel, vooral op de eerste meters, neusje voor de goal, krachtig en… Long covid. Dit maakte het seizoen niet tot een droomseizoen, kan ik mij voorstellen, maar zonder Jony waren we vandaag nog geen kampioen geweest.
Jurgen: Toch een beetje vreemd om iets over mijzelf te vertellen, behalve dat ik waanzinnig trots ben. En niet op iemand in het bijzonder, op het hele team, inclusief staf. Sommigen hebben best wat op moeten offeren, hebben teleurstellingen gehad, of zijn zelfs boos/verdrietig geweest, maar ik denk dat we met het behalen van het kampioenschap dan wel een mooie beloning hebben gekregen. Nog mooier gezegd: Een bekroning op een sportief goed seizoen. Of dat de persoonlijke teleurstellingen allemaal wegneemt: Nee. Maar de opofferingen zijn niet voor niets geweest, en ik ben persoonlijk vereerd dat ik deel mag uitmaken van deze prachtige groep mensen!
Laura: Niet de meest sierlijke voetbalster van het stel, maar wel de meest constante. En qua inzet en duelkracht is er nooit iets aan te merken op deze verdedigster. Gele kaart in de kampioenswedstrijd, maar dat kan een keer gebeuren. En in mijn optiek, naast Joanne (c), 1 van de beste 3 spelers van dit seizoen. Geen wedstrijd gemist, altijd op tijd, een onmisbare schakel voor ieder team met ambitie. Daarnaast ook een drijvende kracht achter het kampioensfeest. Nadenkend over Laura zou ik zelfs niet negatiefs over haar weten, en mocht dit wel het geval zijn geweest, ik had het hier niet durven te noteren…
Laurie: Nog een verdediger die je in ieder team in zou kunnen passen. Technisch niet de meest begaafde, maar voor iemand die pas 3 jaar actief voetbalt, een feest om naar te kijken. Altijd enthousiast, opzoek naar de voetballende oplossing, gespannen, maar doet dat, wat er gevraagd wordt. En dan heb ik het alleen nog over de inbreng in het veld, terwijl die erbuiten misschien nog wel belangrijker is. Zo heeft zij er bijvoorbeeld voor gezorgd dat vrijwel het hele team carnaval kan waarderen.
Luzette: Ondanks de onregelmatige diensten is ze vrijwel altijd van de partij. Slechts een paar potjes gemist. Ook nog 2 goaltjes mee gepikt, en een allround speler, die op diverse plekken prima uit de voeten kan. Was tegen Albatross uit, de speelster van het veld. Wil graag teveel waardoor het er soms wat gehaast uitziet, maar dat is omdat ze sneller denkt dan dat haar voeten uit kunnen voeren. Maar als ze de rust heeft, zoals tegen Albatross, kan ze echt haar stempel op het team drukken.
Mariëlle: Als het woord vedette nog niet bestond dan was dit het moment om het te introduceren. Aanvoerster wil ze niet zijn, maar qua communicatie is zij de bepalende speelster in het team, en dat ook dit jaar weer zonder een wedstrijd te missen. Geeft het tempo aan, stuurt, geeft rugdekking, scoort, verdedigd en geeft de beslissende ballen. Zonder de rest te kort te doen is zij, nu al 10 jaar onafgebroken, de belangrijkste speelster. En dan haalde ze dit seizoen nog niet eens altijd het niveau dat ze andere jaren wel heeft gedaan. (Stiekem) De reden dat ik er nog een jaartje mee door ga.
Maud: Behalve dat ze even een paar weken op reis was, is ze er altijd, speelt ze eigenlijk altijd goed en heeft ze het loopvermogen van een paard. Tot nu! Want Maud gaat weer op vakantie. Of op vakantie: Emigreren. Naar Zwitserland. Dus met een snik in m’n stem, een traan in m’n oog, en een brokje in m’n keel: We gaan je missen, Maud!
Michelle: Begon als voorstopper, waar ze de eerste seizoenshelft erg veel heeft gestaan, en heel goede wedstrijden heeft gespeeld. Inzicht is enorm, weet veel diepe ballen van de tegenstander te onderscheppen, en ook in de duels staat ze haar mannetje. Na de winterstop, en wat tegenslag, in de spits beland, waar ze ook nog een aantal prima wedstrijden heeft gespeeld, en bepalend kon zijn. Bijna geen wedstrijd gemist, en kan, met name voor de winterstop, terugkijken op een prima seizoen, en dan met name de eerste wedstrijd tegen Stroe!
Nadine: De topscorer van het team, met 13 goals. Met afstand de beste traptechniek van alles wat er rondloopt in de 4e klasse, en ik kan mij niet voorstellen dat we in de 3e klasse iemand met meer talent tegen gaan komen. Geplaatst of met gevoel, het maakt niet uit. Een voorrecht om haar vrije ballen en corners te mogen kijken. En ook de positie op het veld, het samenspel met anderen, het is van een geweldig niveau. Helaas een lelijke blessure opgelopen waardoor de 2e seizoenshelft niet dat was, wat die had moeten zijn, en als dieptepunt: Het missen van de topper tegen Stroe.
Nicky: Nog zo’n speler waarvoor je naar het stadion komt… Met name in de periode net voor en na de winterstop was zij de bepalende speler. Acties die je zelden ziet, schoten op momenten dat niemand daar nog rekening mee houdt, en het plezier van een jonge puppy. En minder genoemd, maar ook een échte teamspeler. Nooit klagen over een wissel of een tegenslag, anderen betrekken bij het spel. Het is echt genieten om zo’n creatieve buitenspeler in het team te hebben.
Nicolien: Was ik eerder al lovend over Iris en de keeperstrainer Johan, hier de laatste van dit drietal. Door de blessure van Iris heeft zij weer verreweg de meeste potjes kunnen keepen, en dan is ze op haar best. Ritme is de sleutel. En het eerste wat me van het afgelopen seizoen te binnenschiet zijn de penalty die ze stopte in de heenwedstrijd tegen Stroe, en de bal die ze redde in de laatste minuten van de kampioenswedstrijd. Een heel constant en goed seizoen, bewijzen ook de cijfers: 8x de nul gehouden.
Nikki: Voor mij de speelster van het seizoen. Enthousiast, onvoorspelbaar, beslissend en zonder angst. Geen wedstrijd gemist, de meeste speelminuten, voorop in de strijd, altijd de voetballende oplossing en oog voor een ander. Doelpunten, assists, aanval, middenveld, flanken, centraal, het lijkt allemaal niet uit te maken. Sterker, op het middenveld kwam ze echt tot leven. Er werden nieuwe dingen gevraagd, en die weet ze achteloos in te vullen. Een feestje om met haar op het veld te staan. En wie mocht/moest dan ook, volkomen terecht, de schaal in ontvangst nemen, na de gewonnen kampioenswedstrijd? Juist, Nikki.
Renske: Na een heftige blessure was voetballen geen optie meer, en dit het eerste seizoen als assistent trainer van het team. Voor ons als verder mannelijke begeleiding perfect. En niet in de laatste plaats om het aanstekelijke enthousiasme. De warming up op de donderdag was vooral het terrein van Renske en er zijn door het jaar heen erg leuke activiteiten langsgekomen. Maar ook in de organisatie van het kampioensfeest drukte Renske haar snor niet, en ze reageerde zelfs bijna dagelijks op appjes. En ware transformatie en een hoofdtrainer in de dop! Wat uit nood geboren is, werd al snel een fantastische aanvulling op het team begeleiders.
Saskia: Slechts 3 potjes gemist, 1 door een vakantie en 2 door een lastige blessure. Blinkt uit in inzet, duelkracht en doorzettingsvermogen. Voor de mensen die mij ooit hebben zien voetballen: Zij is alles wat ik niet was, en ik was alles wat zij niet is. 1 ding is zeker wanneer Saskia op het veld staat, de aanvaller die bij haar staat gepositioneerd heeft een rotmiddag. De start van het seizoen was niet vlekkeloos, maar gaandeweg het seizoen raakte ze steeds meer in vorm en waren haar prestaties zeer constant. Een pareltje voor de toeschouwers, omdat er altijd wel iets onverwachts gebeurd!
Susan: Ook nieuw in het team, maar eigenlijk vanaf dag 1 niet weg te denken. Slechts 1 potje gemist, eigenlijk altijd in de basis en gooit altijd evenveel energie in een wedstrijd. Druk zetten, loopacties, voorzetten, eigenlijk zou alleen het afmaken van de kansen nog wat verbeterd kunnen. Aan de andere kant, met 10 goals staat Susan op een keurige 2e plek op de topscorelijst. En de assists heb ik niet bijgehouden, maar het zou mij niet verbazen als dit er nog eens zoveel zijn.
Willemijn: Tot slot is daar Willemijn. Slechts 2 wedstrijden gemist, waarvan ook nog 1 met de MO19 meegedaan. Met name tegen Klarenbeek een heel goede wedstrijd gespeeld. Veelal in de spits gespeeld en vanuit die positie een mooie 3 goals meegepakt. Dit doordat de looplijnen steeds beter gaan en er steeds meer kansen ontstaan uit deze situaties. Staat altijd voor iedereen klaar en ook op de feestjes laat ze eigenlijk nooit verstek gaan.
Tot zover onze selectie, maar er zijn natuurlijk meer mensen om te bedanken. En de eerste die me dan te binnen schiet is Henk van de Kamp. Want zonder scheids geen voetbal! Fijne gedachte dat er altijd iemand is die klaar staat om onze wedstrijd te leiden.
Verder wil ik ook graag de sponsoren bedanken, te weten:
– Gerwin Reijersen, van Autoservice 2000.
– Jurgen van Beek, van Jubit IT Solutions en Detaqu.
– Gert Vis, van de Veluwse Associatie.
Hiernaast hebben we voor het feest nog enkele ‘anonieme giften’ gekregen, hiervoor geen aandacht, maar we zijn ontzettend blij met de waardering die hieruit spreekt. De betreffende personen weten zelf wie zij zijn: Heel hartelijk dank, we waarderen dit enorm!!
Zoals al vermeld, we spelen nog 2 wedstrijden, maar deze zijn helaas uit. Mocht je toch nog van dit team willen genieten, kom dan vooral even langs, ik beloof: Het is de moeite meer dan waard! En misschien wel het belangrijkste: Dames, dank jullie wel, voor het vertrouwen in ons als begeleiding, voor de humor en de inzet dit hele seizoen, en de jaren hiervoor. Nog 2 prachtige potjes voor de boeg, en laten we vooral ons teamweekend niet vergeten, waar we een mooi feestje gaan vieren.
Groet van een meer dan trotse leider!